دلنوشته مادرانه

دخترکم ,هرلحظه که میگذرد از داشتن تو بیشتر شاکرم بارها شده که این فکرم را بلند بلند گفته ام و تو با تعجب از من پرسیده ای که چرا از داشتنت اینقدر خوشحالم مادرم ,هنوز هم برای من همان ثناخوش بو و عطری که داشتنت برایم افتخاری است و همه جا با شادی معرفی ات می کنم. عزیزکم , تنها چیزی که باعث می شود در این دنیا من را وادار به فخر فروشی کند وجود نازنین توست. نیم رخت را که میبینم لذت میبرم,کتاب خواندن را که میبینم نفسم برایت می ایستد,ساز زدنت را که می شنوم اشک شوق در چشمانم جمع می شود , شنا کردنت را که میبینم دلم برایت غنج میرود , تعریف معلم مدرسه ات را که می شنوم ذوق می کنم .... دلایل زیادی وجود دارد که داشتنت برایم زیباست . من مادرم , مادری که دائما از دست و پای بلوری بچه اش تعریف میکند و دائما به خودش تذکر میدهد که مبادا چشمش را به نواقص رفتاری ات ببندد و بعدها پشیمان از اینهمه آزادی عمل بدون تذکر شود . کوتاهی در تربیتت کند. نمی دانم به کجا خواهم رسید ,نمیدانم تو به کجا خواهی رسید ولی می دانم تمام تلاش زندگیم فقط و فقط برای خوشحال بودن تو و موفقیتهایت هست و خواهد بود. خوشحالم از خوشحالیهایت ,وقتی به نوشته های گذشته ام هم نگاه می کنم میبینم برای تربیت تو بیشترین چیزی که برایم مهم بوده شادی و آزاده بودن تو بوده و هست . و از اینکه خودت هم بارها گفته ای که خیلی از داشتن پدر و مادری مثل ما خوشحالی ,خوشحالم . صدای خنده هایت برای من از بهترین آواهای موسیقی دلنشین تر است. یکدونه ام هیچوقت از اینکه هرروز و هرلحظه به تو یادآوری کنم که عاشقانه دوستت دارم پشیمان نشده ام !خیلی ها گفته اند با اینکار لوست کرده ام ولی من میخواهم سیرابت کنم از محبت,سیراب شوم از مادری ات